Onze fooienpot voor het Kindertehuis in Namibië

Wij hebben een spaarvarken waar alle fooien in worden verzameld. En niet alleen fooien! Van alles wordt verzonnen om dit varkentje te spekken.

Dit jaar ook weer, en met succes.


Salomé en Marieke



Namibië


Nooit gedacht maar wel gehoopt: 2011 weer €17000.-!!
Geweldig bedankt lieve vrienden en kampeerders voor alle cadeautjes van de verloting, de onverwachte gulle gaven, de enthousiaste medewerking bij de kermis en alle
leuke acties die jullie hebben helpen bedenken en uitvoeren!
Samuelle vertrekt op 15 oktober naar Namibië en wij verwachten weer een uitgebreid verslag van haar over "the House of Love".


2010: €17.000! Ongelofelijk veel toch?!

  • Samuelle heeft in 2011 een nieuw verslag gemaakt:

    Rundu, 25 Oktober 2011

    Samen met Sem lig ik languit op onze handdoeken onder een boom. Afrika: We passen ons aan, alle bewegingen een beetje trager dan in Europa, anders hou je het niet vol. Het is zo warm!

    Het kindertehuis voor wezen en arme kinderen wordt nu voor het vierde jaar gesponsord. Dit jaar hebben we samen weer €17 000 bij elkaar gesprokkeld door donaties en ludieke acties op camping Bois-Girault. Etentjes, verlotingen, de kermis en velen fooien hebben dit bedrag opgeleverd. Heel erg bedankt iedereen!!!

    We zijn hier in Rundu bij het kindertehuis om de boekhouding te controleren, maar ook om de chipsmachine te zien. Deze dure machine staat er eindelijk. De machine komt uit Zuid-Afrika, zoals bijna alles hier in Namibië. Salome, hoofd van het kindertehuis, is dit voorjaar slachtoffer geweest van een brute overval toen zij in Johannesburg was om te onderhandelen. De overval bleek achteraf gepland te zijn. Zelfs het bedrijf waar de chipsmachine gekocht werd is mogelijk medeplichtig, door hen werd ze gepusht los geld op te nemen bij de bank. Ze mag blij zijn dat ze nog leeft. Ze heeft er een zeer been aan over gehouden en een trauma, waarschijnlijk voor de rest van haar leven.

    Ook al is een deel van het geld verdwenen, het is toch gelukt de machine te kopen. Oorspronkelijk was de machine €24 000, maar doordat we een aantal onderdelen van een oude machine konden lenen is de machine voor €15 000 gekocht.

    Sem en Domingo zijn gisteren heel de ochtend bezig geweest met het afstellen van de machine, uiteindelijk is dit gelukt en komt er chips uit. Ze zijn nog niet optimaal, een beetje licht verbrand aan een kant, maar goed genoeg voor de verkoop in Rundu, met een beetje extra `spices’ proef je er niets van.

    Om de productie te optimaliseren ontbreekt er nog van alles, zakken, bakken en meer ingrediënten. Er wordt een lijst gemaakt met alles wat het meest dringend is. Salome zegt dat ze minstens 400 grote zaken gevuld wil hebben voordat ze met de verkoop gaan beginnen. Ze heeft de klantenlijst van vorig jaar bewaard en ze krijgt al veel aanvraag nu het gerucht de ronde gaat dat er weer een chipsmachine is. De grootste klanten zijn de scholen, de andere zijn handelaren die grote zakken kopen en dit dan weer in kleine porties verder verkopen.
    De radio en tv heeft ook al te horen gekregen dat het kindertehuis chips gaat produceren. Dit is natuurlijk prachtig, maar tot nu toe heeft Salome vooral zorgen over rekeningen die betaald moeten worden en houd ze de klanten nog even af om later neeverkoop te voorkomen. “Laten we eerst die 400 zakken vullen vóór dat er reclame wordt gemaakt, als de klanten komen moeten we wel die machine goed aan de gang hebben”.

    Er zit nog €7000 in het sponsorpotje wat nu direct nuttig besteed kan worden, dus Sem en ik pinnen zo veel mogelijk. De eerste €1000 is al weer weg voor het maïsmeel die vandaag betaald moet worden, en zakken moet ze ook dringend bestellen.

    Een bedrijf beginnen in Namibie is niet gemakkelijk, maar dit ziet er veelbelovend uit. Volgende week gaan ze de eerste chips verkopen en snel zal het zichzelf moeten bekostigen. Van de eerste winst zal een auto met kar gekocht worden, want de machine staat buiten het centrum van de stad en is moeilijk te bereiken voor klanten. De verkoop zal in eerste instantie vanuit het tehuis gedaan worden. Tot nu toe lenen ze voor een klein bedrag een auto maar die kunnen ze dan maar af en toe gebruiken.

    Inmiddels is het bij veel instanties bekend dat het opvanghuis fondsen uit het buitenland krijgt. Salome merkt duidelijk dat overige gulle partijen eerder uitwijken naar andere projecten. Dit betekend dat ze op het moment niets meer van overige instellingen krijgen en het tehuis volledig moet draaien op de centen die wij bij elkaar sprokkelen. Het mag duidelijk zijn dat de chipsmachine uren moet gaan maken.

    Het streven voor in de toekomst is:
     

  • Iedere dag eten voor de kinderen (momenteel wordt er alleen gekookt voor een gedeelte van de kinderen wanneer het geld op is);

  • Gezonder eten

  • Een afdak of hangar bouwen waar kinderen onder kunnen schuilen. Ook kan deze hangar dan gebruikt worden voor verhuur;

  • Betere studie, door het betalen van een privé school voor 5 kinderen die het beste kunnen leren.

    Mijn collega Mike is dit jaar ook op bezoek geweest bij het tehuis en heeft zich de armoede van dit land erg aangetrokken. Ook hij heeft besloten in de toekomst mee te helpen om van deze opvang een betere plek te maken voor de kinderen. Mike is een stichting gestart en heeft een website in de maak. Op deze site kun je de kinderen van de House of Love sponseren. Hopelijk kunnen we op deze manier snel fondsen werven om de bovenstaande streefpunten waar te maken.

    De naam van de website is: www.rundu-orphan-center.org en de foto’s van 2011 zijn hier te zien.

Verslagen en foto's van 2009 en 2010 vindt u hier